រឿង«ពងក្រហម»

រឿង«ពងក្រហម»
………………………
«អាពយ» (ឈ្មោះដាក់ឲ្យក្នុងសាច់រឿង) គឺជាជើងកាងប្រចាំភូមិមួយ។ នរណាមិនដឹងថា ពេលបាត់មាន់ បាត់ទា… គឺជាស្នាដៃរបស់អាពយ។
ប៉ុន្តែវាចេះគូរសមជាមួយចាស់ទុំណាស់ បើវាត្រូវចិត្ត។តែបើពេលណាវាមិនត្រូវចិត្ត សូម្បីតែលោកសង្ឃ ក៏វាចង្អុល់មុខដែរ…។

«អាពយ» តាមញ៉ែកូនក្រមុំអ្នកភូមិម្នាក់ជាច្រើនលើក ច្រើនសារមកហើយ ទម្រាំនាងព្រមទាំងទើសទាល់ក្នុងចិត្ត។ «អាពយ» ក៏ឲ្យចាស់ៗ ចូលស្តីដណ្តឹងទៅតាមផ្លូវច្បាប់ បង្គាប់បណ្តាការ រៀងថ្លៃគួរសម…។« អាពយ» យល់ព្រម ដោយគ្មានព្រឺរោមបន្តិចណាសោះ…។

គ្រាន់តែភ្ជាប់ពាក្យហើយភ្លាម «អាពយ»ទៅលេងផ្ទះខាងស្រី ជាញឹកញាប់…។ ពេលមួយនៅស្ងាត់ពីរនាក់ ស្រាប់តែ«អាពយ»ចាប់ផ្តើមសួរនាំ…

អាពយ៖ បងស្រឡាញ់អូនណាស់។ តើឲ្យបងសុំថើបមួយបានទេ?
នាងព្រីង៖ មិនបានទេ ចាំរៀបការរួចហើយសិន អូនជារបស់បងហើយ!។
អាពយ៖ យូរដល់ហើយ!!! យើងគង់តែជាប្តីប្រពន្ធនឹងគ្នា មានអីខុសគ្នាទៅ…?

«អាពយ»បានខិតខំលូងលោមនាងព្រីងទាល់តែនាងព្រីងបាក់ចិត្ត ព្រមប្រគល់ខ្លួនប្រាណឲ្យ«អាពយ»តែម្តង។

…៦ខែក្រោយមក… នាងព្រីងក៏ពោះធំ។ «អាពយ» ក៏រកលេសផ្តាច់ពាក្យ ដោយយកលេសថា៖…នាងព្រីងមិនស្មោះត្រង់មានផ្ទៃពោះមុនថ្ងៃរៀបការ។ទោះនាងព្រីងពន្យល់ប្រាប់ហេតុផលយ៉ាងណា ក៏គ្មានរណាជឿដែរ..។ ចុងបញ្ចប់នាងព្រីងបានត្រឹមតែអង្គុយសម្រក់ទឹកភ្នែកស្តាយក្រោយប៉ុណ្ណោះ…។

នេះហៅថា «ធ្វើរបងអត់ចងរបា ស្រាស់បន្លាបិទផ្លូវខ្លួនឯង»